Problem silnej woli

Z kolei sir Isaiah Berlin w swoich rozważaniach na temat wolności i wolności woli podzielił ją na dwie zasadnicze wolności:  wolność pozytywną – czyli „wolność do” (wyborów, zgromadzeń) tożsamą z demokracją, której głównymi ideologami byli np. John Stuart Mill czy Max Webber.  wolność negatywną – czyli „wolność od” (represji, ingerencji) tożsamą z konserwatywnym liberalizmem, którego przedstawicielami byli m.in.. Alexis de Tocqueville czy Herbert Spencer. Przy tym rozgraniczeniu Berlin uznawał tylko wolność negatywną za wolność prawdziwą, gdyż demokracja bardziej zagraża wolności niż do niej prowadzi. Można, sumując, wysnuć hipotezę, że Berlin za wolną wolę uznawał wolność od nacisków zewnętrznych, możliwość samostanowienia i odcięcia się od struktur narzucających odgórne prawa, na które jednostka ma tylko pośredni wpływ – który w demokracji przejawia się w możliwości wyboru władz.