Problem wolnej woli

Podstawowym założeniem współczesnej neurobiologii jest holistyczny system współpracy wszystkich skupisk neuronowych mózgu (w przeciwieństwie do komputerów, gdzie rozkazy wykonywane są sekwencyjnie). Jednak wielokrotne obserwacje wskazują na decydująca role pewnych, konkretnych rejonów kory mózgowej w mechanizmach powstawania i organizowania wolnej woli. W opisie wolnej woli należy wyjść od poszukiwania i określenia świadomości. Szeregowy mechanizm atencji powoduje wyładowania elektryczne określonych zbiorów neuronów w uporządkowany, półoscylacyjny sposób. Częstotliwość przebiegów fal gamma w przestrzeni mózgu wynosi 40-70 Oscylacje owe wpływają bezpośrednio na aktywacje tzw. pamięci krótkotrwałej , od której zależy świadomość. Pamięć krótka w połączeniu z wcześniej zdobytymi i skatalogowanymi informacjami wpływa na świadomą percepcję (większa cześć percepcji, jak i jej początkowe fazy są nieświadome czy odruchowe. Może też nastąpić - pod wpływem niektórych bodźców - sytuacja odwrotna, kiedy to percepcja następuje dopiero w wyniku procesu uświadomienia - co idealnie ilustruje tzw. efekt kota z Cheshire). Uświadomienie percepcji następuje tylko i wyłącznie wtedy, gdy odpowiedzialne za nią grupy neuronów wyładowują się jednocześnie. Rola mechanizmu uwagi (jeszcze nie w pełni poznanego i udokumentowanego przez naukowców) jest w istocie synchronizacją impulsów elektrycznych wszystkich neuroprzekaźników biorących udział w generowaniu zjawiska świadomości.